Przaz dość długi czas po narodzinach klubu piłkarze musieli tułać się po różnych boiskach. Dopiero w 1922 roku dorobili się własnego (Les Corts), ale prawdziwą nagrodą za wędrówkę był ich drugi stadion. El Nou Estadi del FC Barcelona budowany w latach 1954-57 mogł pomieścić 90 000 kibiców. Koszt 1,2 miliona dolarów znacznie nadszarpnął klubowy budżet, za to powstał obiekt pojemnością ustępujący tylko słynnej brazylijskiej Maracanie (o pojemności 150 000).

Jego inaugracja 14 września 1957 roku to miejsce na polski akcent. Pierwszym rywalem Katalończyków na nowym boisku była reprezentacja Warszawy (4:2). Mecz planowany na wieczór w ostatniej chwili przełożono na wcześniejszą godzinę z powodu awarii oświetlenia. I skończono także przed czasem, bo w ciemnościach niewiele było widać.

Później podobne problemy się nie zdarzały, a Barcelona wielokrotnie w świetle (już sprawnie działających) jupiterów święciła swoje triumfy. Z okazji mistrzostw świata w 1982 roku stadion rozbudowano do 120 000 miejsc. 

Dziś dokładnie 98 772 kibiców może zasiąść na trybunach i obserwować nie tylko potyczki ligowe Barcy, ale i największe Europejskie imprezy (jak chociażby final Ligi Mistrzów w 1999 roku, Bayern - Manchester Utd. 1:2). W końcu, zgodnie z Certyfikatem UEFA, Camp Nou to pięć gwiazdek. 

- Adres: Avinguda Aristides Maillol, s/n, 08028, Barcelona
- Czas budowy: półtora roku
- Pojemność: 98,787
- Boisko
- Długość: 105 m
- Szerokość: 68 m
- Nawierzchnia: trawa
- Oświetlenie: 2 180 luksów
- Inauguracja
- 24 września 1957 roku
- Pierwszy mecz: FC Barcelona - Legia Warszawa, zakończony wynikiem 4:2
- Strzelec pierwszej bramki: Eulogio Martínez